аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова параф
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пара́ф мн. пара́фы |
| Родны каго? чаго? |
пара́фа мн. пара́фаў |
| Давальны каму? чаму? |
пара́фу мн. пара́фам |
| Вінавальны каго? што? |
пара́ф мн. пара́фы |
| Творны кім? чым? |
пара́фам мн. пара́фамі |
| Месны у кім? у чым? |
пара́фе мн. пара́фах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб пілося і елася і болей хацелася.
— Калі ласка, не трэба сустракаць кур'ераў у трусах!
— Без дык без.
paraf — беларуская лацінка
Слова параф (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік параф — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове парафазія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› параўтварэ́нне (13)
(5) кена́ф ‹
› параўці́ (7)
(3) па́ф ‹
› параўціся (9)
(7) піф-па́ф ‹
› параф'я́наўскі (13)
(5) тара́ф ‹
› парафазі́я (9)
(4) гра́ф ‹
› парафа́зны (9)
(4) гра́ф ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.