парафазія

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова парафазія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	парафазі́я мн. парафазі́і
Родны каго? чаго?	парафазі́і мн. парафазі́й, парафазі́яў
Давальны каму? чаму?	парафазі́і мн. парафазі́ям
Вінавальны каго? што?	парафазі́ю мн. парафазі́і
Творны кім? чым?	парафазі́яй, парафазі́яю мн. парафазі́ямі
Месны у кім? у чым?	парафазі́і мн. парафазі́ях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

як жаба цыцкі дасць
(‘нічога няма’, рус. хоть шаром покати)

выраз «каб табе жаба цыцы дала» ўваходзіць у шэраг найбольш страшных і моцных праклёнаў

кожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца

найлепшая рэакцыя: ведаеце, я паглядзеў у слоўніку і знайшоў шмат цікавага

Слова парафазія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік парафазія — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).