аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова афазія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
афа́зія мн. афа́зіі |
| Родны каго? чаго? |
афа́зіі мн. афа́зій |
| Давальны каму? чаму? |
афа́зіі мн. афа́зіям |
| Вінавальны каго? што? |
афа́зію мн. афа́зіі |
| Творны кім? чым? |
афа́зіяй, афа́зіяю мн. афа́зіямі |
| Месны у кім? у чым? |
афа́зіі мн. афа́зіях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
afazija — беларуская лацінка
Слова афазія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік афазія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове афакія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўчы́нна-фу́травы (15)
(15) гляцыяізастазі́я ‹
› аўчы́ннік (8)
(9) буржуазі́я ‹
› аўчы́нны (7)
(9) куртуа́зія ‹
› афакальны (9)
(9) парафазі́я ‹
› афа́кія (6)
(8) дысфазі́я ‹
› афакту́раны (10)
(6) Лі́дзія ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.