аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова парахоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
парахо́ўка мн. парахо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
парахо́ўкі мн. парахо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
парахо́ўцы мн. парахо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
парахо́ўку мн. парахо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
парахо́ўкай, парахо́ўкаю мн. парахо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
парахо́ўцы мн. парахо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!parachoŭka — беларуская лацінка
Слова парахоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік парахоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове парахоўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› парахо́дства (11)
(7) дахо́ўка ‹
› парахо́нскі (10)
(13) металадахо́ўка ‹
› парахо́р (7)
(7) рахо́ўка ‹
› парахо́ўніца (11)
(9) абрахо́ўка ‹
› парахрані́зм (11)
(9) перахо́ўка ‹
› параху́нак (9)
(9) Церахо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.