парахоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова парахоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	парахо́ўка мн. парахо́ўкі
Родны каго? чаго?	парахо́ўкі мн. парахо́вак
Давальны каму? чаму?	парахо́ўцы мн. парахо́ўкам
Вінавальны каго? што?	парахо́ўку мн. парахо́ўкі
Творны кім? чым?	парахо́ўкай, парахо́ўкаю мн. парахо́ўкамі
Месны у кім? у чым?	парахо́ўцы мн. парахо́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

parachoŭka — беларуская лацінка

Слова парахоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: