STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абрахоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абрахо́ўка мн. абрахо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
абрахо́ўкі мн. абрахо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
абрахо́ўцы мн. абрахо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
абрахо́ўку мн. абрахо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
абрахо́ўкай, абрахо́ўкаю мн. абрахо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абрахо́ўцы мн. абрахо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
— У цябе ёсць 50 рублёў да суботы?
— Ёсць. Дзякуй, што клапоцішся пра мяне.
abrachoŭka — беларуская лацінка
Слова абрахоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абрахоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абрачэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абрахо́ўванне (12)
(13) металадахо́ўка ‹
› абрахо́ўвацца (12)
(7) рахо́ўка ‹
› абрахо́ўваць (11)
(9) парахо́ўка ‹
› абра́цца (7)
(9) перахо́ўка ‹
› абра́ць (6)
(9) Церахо́ўка ‹
› абрачы́ (6)
(10) разрахо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
