аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова параша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пара́ша мн. пара́шы |
| Родны каго? чаго? |
пара́шы мн. пара́ш |
| Давальны каму? чаму? |
пара́шы мн. пара́шам |
| Вінавальны каго? што? |
пара́шу мн. пара́шы |
| Творны кім? чым? |
пара́шай, пара́шаю мн. пара́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
пара́шы мн. пара́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
paraša — беларуская лацінка
Слова параша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік параша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове парашок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› параця́га (8)
(4) Па́ша ‹
› па́рачка (7)
(4) паша́ ‹
› парачкава́ць (11)
(4) па́ша ‹
› параша́ны (8)
(6) хо́раша ‹
› параша́ны (8)
(8) няхо́раша ‹
› парашаці́ць (10)
(7) антраша́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.