аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова парачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́рачка мн. па́рачкі |
| Родны каго? чаго? |
па́рачкі мн. па́рачак |
| Давальны каму? чаму? |
па́рачцы мн. па́рачкам |
| Вінавальны каго? што? |
па́рачку мн. па́рачкі |
| Творны кім? чым? |
па́рачкай, па́рачкаю мн. па́рачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
па́рачцы мн. па́рачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Відаць па вочках, хто ходзіць па ночках.
пра распуснікаБачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.
paračka — беларуская лацінка
Слова парачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік парачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове параша + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› парацэ́рк (8)
(8) хма́рачка ‹
› парацэтамо́л (11)
(9) рэма́рачка ‹
› параця́га (8)
(11) марына́рачка ‹
› парачкава́ць (11)
(10) прыпа́рачка ‹
› пара́ша (6)
(7) та́рачка ‹
› параша́ны (8)
(10) паўтара́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.