STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рэмарачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рэма́рачка мн. рэма́рачкі |
| Родны каго? чаго? |
рэма́рачкі мн. рэма́рачак |
| Давальны каму? чаму? |
рэма́рачцы мн. рэма́рачкам |
| Вінавальны каго? што? |
рэма́рачку мн. рэма́рачкі |
| Творны кім? чым? |
рэма́рачкай, рэма́рачкаю мн. рэма́рачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
рэма́рачцы мн. рэма́рачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Дзякуючы спортзаняткам я набіраю моц і магу насіць з сабой больш лекаў.
remaračka — беларуская лацінка
Слова рэмарачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рэмарачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рэмарка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рэманці́равацца (14)
(7) мара́чка ‹
› рэманці́раваць (13)
(7) ма́рачка ‹
› рэманці́раваць (13)
(8) хма́рачка ‹
› рэма́рачны (9)
(11) марына́рачка ‹
› рэма́рка (7)
(7) па́рачка ‹
› рэма́ркаўскі (11)
(10) прыпа́рачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
