Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

рэмарка, -і, ДМ -рцы; Родны склон мн. -рак; жаночы род
1. Заўвага, памета на палях (рукапісу, кнігі).
2. Тлумачэнне аўтара да тэксту п'есы (звычайна ў дужках), у якім даецца дадатковая характарыстыка абставін дзеяння, знешняга выгляду або паводзін персанажа. Прыход Лявона на сцэну не суправаджаецца аўтарскай рэмаркай, дзе б указвалася на знешні выгляд героя. ← М. Ярош. У рэмарках паведамляюцца звесткі аб паводзінах, пачуццях, інтанацыях, жэстах, знешнім выглядзе дзеючых асоб, аб той абстаноўцы, у якой яны дзейнічаюць. ← А. Макарэвіч.

❌

рэмарка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова рэмарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рэма́рка мн. рэма́ркі
Родны каго? чаго?	рэма́ркі мн. рэма́рак
Давальны каму? чаму?	рэма́рцы мн. рэма́ркам
Вінавальны каго? што?	рэма́рку мн. рэма́ркі
Творны кім? чым?	рэма́ркай, рэма́ркаю мн. рэма́ркамі
Месны у кім? у чым?	рэма́рцы мн. рэма́рках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

Топ-10 полезных продуктов:
1. Говяжья печень - раз в неделю порцию.
(с) доктар Камароўскі

а чыталі б твітар старніка, дык ведалі б увесь топ

Слова рэмарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік рэмарка — у родным, давальным, творным і месным склоне

рэмарка

Навігатар

Мемчыкі