аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова похмарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́хмарка мн. по́хмаркі |
| Родны каго? чаго? |
по́хмаркі мн. по́хмарак |
| Давальны каму? чаму? |
по́хмарцы мн. по́хмаркам |
| Вінавальны каго? што? |
по́хмарку мн. по́хмаркі |
| Творны кім? чым? |
по́хмаркай, по́хмаркаю мн. по́хмаркамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́хмарцы мн. по́хмарках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.
pochmarka — беларуская лацінка
Слова похмарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік похмарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове поцек + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́хвенна-кі́шачны (16)
(11) бундэсма́рка ‹
› по́хвенны (8)
(7) ту́марка ‹
› по́хіст (6)
(6) хма́рка ‹
› по́цек (5)
(9) карчма́рка ‹
› по́цем (5)
(10) вядзьма́рка ‹
› по́цемак (7)
(7) рэма́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.