аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова апантанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апанта́насць мн. апанта́насці |
| Родны каго? чаго? |
апанта́насці мн. апанта́насцяў, апанта́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
апанта́насці мн. апанта́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
апанта́насць мн. апанта́насці |
| Творны кім? чым? |
апанта́насцю мн. апанта́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
апанта́насці мн. апанта́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
apantanasć — беларуская лацінка
Слова апантанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апантанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апантанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апано́ўвацца (11)
(14) пашкумата́насць ‹
› апано́ўваць (10)
(10) злё́танасць ‹
› апанта́на (8)
(12) асво́йтанасць ‹
› апанта́нка (9)
(13) расхіста́насць ‹
› апанта́нне (9)
(16) нявы́карыстанасць ‹
› апанта́ны (8)
(14) расхры́станасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Адпачні ад людзей, а не ад жыцця.