STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апантанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апанта́нка мн. апанта́нкі |
| Родны каго? чаго? |
апанта́нкі мн. апанта́нак |
| Давальны каму? чаму? |
апанта́нцы мн. апанта́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
апанта́нку мн. апанта́нак |
| Творны кім? чым? |
апанта́нкай, апанта́нкаю мн. апанта́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
апанта́нцы мн. апанта́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж
залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей
apantanka — беларуская лацінка
Слова апантанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апантанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апантанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апано́ўваць (10)
(7) гіта́нка ‹
› апанта́на (8)
(12) неапаліта́нка ‹
› апанта́насць (11)
(8) султа́нка ‹
› апанта́нне (9)
(9) спарта́нка ‹
› апанта́ны (8)
(10) невярта́нка ‹
› апанта́ны (8)
(10) дагеста́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
