апантанка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова апантанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апанта́нка мн. апанта́нкі
Родны каго? чаго?	апанта́нкі мн. апанта́нак
Давальны каму? чаму?	апанта́нцы мн. апанта́нкам
Вінавальны каго? што?	апанта́нку мн. апанта́нак
Творны кім? чым?	апанта́нкай, апанта́нкаю мн. апанта́нкамі
Месны у кім? у чым?	апанта́нцы мн. апанта́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас

пісаць асобна:
на жаль

пісаць праз злучок:
то-бок

apantanka — беларуская лацінка

Слова апантанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: