STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апанча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апанча́ мн. апанчы́ |
| Родны каго? чаго? |
апанчы́ мн. апанчэ́й |
| Давальны каму? чаму? |
апанчы́ мн. апанча́м |
| Вінавальны каго? што? |
апанчу́ мн. апанчы́ |
| Творны кім? чым? |
апанчо́й, апанчо́ю мн. апанча́мі |
| Месны у кім? у чым? |
апанчы́ мн. апанча́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Быў час, калі дзеўкі любілі і нас.
Раз'юшвае, калі хочаш пукнуць у таксі, а яно ўсё яшчэ не прыехала.
apanča — беларуская лацінка
Слова апанча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апанча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апапанакс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апану́раць (9)
(5) чу́кча ‹
› апану́рвацца (11)
(7) каланча́ ‹
› апану́рыцца (10)
(7) кеманча́ ‹
› апанчо́вы (8)
(5) ра́нча ‹
› апанятава́ць (11)
(7) саранча́ ‹
› апанято́ўваць (12)
(10) вызвале́нча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
