аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова саранча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
саранча́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
саранчы́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
саранчы́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
саранчу́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
саранчо́й, саранчо́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
саранчы́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.
Толькі дурні ўвесь час ідуць наперад. Разумныя ідуць туды, куды ім трэба.
saranča — беларуская лацінка
Слова саранча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік саранча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове саранчовыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сара́нка (7)
(7) кеманча́ ‹
› Сара́нск (7)
(6) апанча́ ‹
› сара́нскі (8)
(5) ра́нча ‹
› саранчо́вы (9)
(10) вызвале́нча ‹
› саранчо́выя (10)
(11) азнаямле́нча ‹
› саранчы́ць (9)
(8) мысленча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.