Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

парыванне, -я, ніякі род
  1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў парываць.
  2. Імкненне да чаго-н., жаданне, намер што-н. зрабіць. Сцёпка ў няясным парыванні яшчэ неразгорнутых маладых крыл[аў] адчуваў патрэбу выявіць сябе хоць чым-небудзь у гэтую ноч. ← Якуб Колас. У гэтым новым пачуцці былі тая ж удзячнасць і тыя ж парыванні, не менш пяшчоты, чым раней, але з'явілася нейкая дзіўная адказнасць. ← Іван Шамякін.
  3. Тое, што і парыў (у 2 знач.). Пад парываннямі ветру дрэвы шумяць панура, ківаюцца і ківаюцца, наганяючы беспрытульнасць. ← Піліп Пестрак.

❌

парыванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова парыванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	парыва́нне мн. парыва́нні
Родны каго? чаго?	парыва́ння мн. парыва́нняў
Давальны каму? чаму?	парыва́нню мн. парыва́нням
Вінавальны каго? што?	парыва́нне мн. парыва́нні
Творны кім? чым?	парыва́ннем мн. парыва́ннямі
Месны у кім? у чым?	парыва́нні мн. парыва́ннях
Клічная форма	— мн. —

Праз камароў загінула 52 мільярды чалавек — гэта 50 % людзей за ўсю гісторыю чалавецтва. А ты павукоў баішся…
The Mosquito: A Human History of Our Deadliest Predator

Кажуць, у Ісландыі няма камароў.

Слова парыванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік парыванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.