STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абрыванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абрыва́нне мн. абрыва́нні |
| Родны каго? чаго? |
абрыва́ння мн. абрыва́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
абрыва́нню мн. абрыва́нням |
| Вінавальны каго? што? |
абрыва́нне мн. абрыва́нні |
| Творны кім? чым? |
абрыва́ннем мн. абрыва́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
абрыва́нні мн. абрыва́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
abryvannie — беларуская лацінка
Слова абрыванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абрыванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абрывачнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абрыбле́нне (10)
(9) парыва́нне ‹
› абры́вак (7)
(11) перарыва́нне ‹
› абрыва́льнік (11)
(10) прарыва́нне ‹
› абрыва́цца (9)
(10) дабрыва́нне ‹
› абрыва́ць (8)
(13) прыша́брыванне ‹
› абрыва́ць (8)
(11) падбрыва́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
