пасачка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пасачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	па́сачка мн. па́сачкі
Родны каго? чаго?	па́сачкі мн. па́сачак
Давальны каму? чаму?	па́сачцы мн. па́сачкам
Вінавальны каго? што?	па́сачку мн. па́сачкі
Творны кім? чым?	па́сачкай, па́сачкаю мн. па́сачкамі
Месны у кім? у чым?	па́сачцы мн. па́сачках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Смачнога!
Сыць, Божа! Сыць вам, людцы!
Смачна есці!

Да сы́ці — уволю, удосталь, да адвалу.
Наесціся да сыці. Нацешыцца да сыці.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

pasačka — беларуская лацінка

Слова пасачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пасачка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пасашок + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› пасастрыга́ць (12)

(10) каўба́сачка ‹

› паса́т (5)

(7) ла́сачка ‹

› паса́тны (7)

(7) ма́сачка ‹

па́сачка (7)

› пасачы́цца (9)

(8) кра́сачка ‹

› пасачы́ць (8)

(11) занаве́сачка ‹

› пасашмо́ргваны (13)

(10) прале́сачка ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.