аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова масачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ма́сачка мн. ма́сачкі |
| Родны каго? чаго? |
ма́сачкі мн. ма́сачак |
| Давальны каму? чаму? |
ма́сачцы мн. ма́сачкам |
| Вінавальны каго? што? |
ма́сачку мн. ма́сачкі |
| Творны кім? чым? |
ма́сачкай, ма́сачкаю мн. ма́сачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ма́сачцы мн. ма́сачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Са шчасцем добра і ў грыбы пайсці.
дзе шчасце, там і поспехА як можа Бог разгневацца, калі гнеў адзін са смяротных грахоў?
masačka — беларуская лацінка
Слова масачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік масачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове масгардума + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› масападо́бны (11)
(8) дзяра́чка ‹
› масаперано́с (11)
(10) каўба́сачка ‹
› масапуст (8)
(7) ла́сачка ‹
› масачусецкі (11)
(7) па́сачка ‹
› масгардума (10)
(8) кра́сачка ‹
› масгарпракуратура (17)
(11) занаве́сачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).