аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзярачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяра́чка мн. дзяра́чкі |
| Родны каго? чаго? |
дзяра́чкі мн. дзяра́чак |
| Давальны каму? чаму? |
дзяра́чцы мн. дзяра́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяра́чку мн. дзяра́чкі |
| Творны кім? чым? |
дзяра́чкай, дзяра́чкаю мн. дзяра́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяра́чцы мн. дзяра́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожная зязюлька пра сваё кукуе.
На плыце ў акіяне вегетарыянцы не такія ўжо і вегетарыянцы.
dziaračka — беларуская лацінка
Слова дзярачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзярачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзярбонік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяньдзю́ліцца (13)
(8) дзю́рачка ‹
› дзяньдзю́ліць (12)
(9) кузю́рачка ‹
› дзяра́ба (7)
(6) я́рачка ‹
› дзярба́ніць (10)
(10) каўба́сачка ‹
› дзярба́чыць (10)
(7) ла́сачка ‹
› дзярбо́нік (9)
(7) ма́сачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.