аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзяраба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяра́ба мн. дзяра́бы |
| Родны каго? чаго? |
дзяра́бы мн. дзяра́б |
| Давальны каму? чаму? |
дзяра́бе мн. дзяра́бам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяра́бу мн. дзяра́б |
| Творны кім? чым? |
дзяра́бай, дзяра́баю мн. дзяра́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяра́бе мн. дзяра́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госцю гадзі, дый сябе глядзі.
— А ты ведаеш, што Іван амбідэкстр?
— Хто?
— Іван.
dziaraba — беларуская лацінка
Слова дзяраба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяраба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзярачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяньдзі́вірыць (14)
(7) нясла́ба ‹
› дзяньдзю́ліцца (13)
(4) раба́ ‹
› дзяньдзю́ліць (12)
(5) дра́ба ‹
› дзяра́чка (8)
(7) ма́стаба ‹
› дзярба́ніць (10)
(5) шта́ба ‹
› дзярба́чыць (10)
(8) начшта́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.