аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апарына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апа́рына мн. апа́рыны |
| Родны каго? чаго? |
апа́рыны мн. апа́рын |
| Давальны каму? чаму? |
апа́рыне мн. апа́рынам |
| Вінавальны каго? што? |
апа́рыну мн. апа́рыны |
| Творны кім? чым? |
апа́рынай, апа́рынаю мн. апа́рынамі |
| Месны у кім? у чым? |
апа́рыне мн. апа́рынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
aparyna — беларуская лацінка
Слова апарына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апарына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апарыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апартэі́д (8)
(10) Сан-Мары́на ‹
› апаршы́велы (10)
(9) субмары́на ‹
› апаршы́вець (10)
(7) хма́рына ‹
› апа́рысты (8)
(8) успа́рына ‹
› апа́рыцца (8)
(8) выпа́рына ‹
› апа́рыць (7)
(8) Катары́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.