мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова паскубванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паску́бванне мн. паску́бванні |
| Родны каго? чаго? |
паску́бвання мн. паску́бванняў |
| Давальны каму? чаму? |
паску́бванню мн. паску́бванням |
| Вінавальны каго? што? |
паску́бванне мн. паску́бванні |
| Творны кім? чым? |
паску́бваннем мн. паску́бваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
паску́бванні мн. паску́бваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр
paskubvannie — беларуская лацінка
Слова паскубванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паскубванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паскугольванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паскрэ́бкі (9)
(11) высё́рбванне ‹
› паскрэ́бці (9)
(12) прысё́рбванне ‹
› паскрэ́бціся (11)
(10) аску́бванне ‹
› паску́бваць (10)
(13) пераску́бванне ‹
› паску́бены (9)
(11) абску́бванне ‹
› паску́бены (9)
(12) падску́бванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.