аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова паскугольванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паскуго́льванне мн. паскуго́льванні |
| Родны каго? чаго? |
паскуго́львання мн. паскуго́льванняў |
| Давальны каму? чаму? |
паскуго́льванню мн. паскуго́льванням |
| Вінавальны каго? што? |
паскуго́льванне мн. паскуго́льванні |
| Творны кім? чым? |
паскуго́льваннем мн. паскуго́льваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
паскуго́льванні мн. паскуго́льваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Зараз стаяў перад PlayStation, гартаў бібліятэку гульняў і раптам усвядоміў, што хачу не ў нейкую канкрэтную старую гульню пагуляць, а зноў адчуць пачуццё, калі табе было цікава гуляць.
paskuhoĺvannie — беларуская лацінка
Слова паскугольванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паскугольванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паскуда + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паску́бці (8)
(10) аго́льванне ‹
› паску́бціся (10)
(11) абго́льванне ‹
› паскуго́ліць (11)
(10) зго́льванне ‹
› паскуго́льваць (13)
(14) абшмуго́льванне ‹
› паску́да (7)
(11) выго́льванне ‹
› паску́да (7)
(10) адо́льванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.