паскугольванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паскугольванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паскуго́льванне мн. паскуго́льванні
Родны каго? чаго?	паскуго́львання мн. паскуго́льванняў
Давальны каму? чаму?	паскуго́льванню мн. паскуго́льванням
Вінавальны каго? што?	паскуго́льванне мн. паскуго́льванні
Творны кім? чым?	паскуго́льваннем мн. паскуго́льваннямі
Месны у кім? у чым?	паскуго́льванні мн. паскуго́льваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.

Зараз стаяў перад PlayStation, гартаў бібліятэку гульняў і раптам усвядоміў, што хачу не ў нейкую канкрэтную старую гульню пагуляць, а зноў адчуць пачуццё, калі табе было цікава гуляць.

paskuhoĺvannie — беларуская лацінка

Слова паскугольванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: