аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паскуда
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паску́да мн. паску́ды |
| Родны каго? чаго? |
паску́ды мн. паску́д |
| Давальны каму? чаму? |
паску́ду мн. паску́дам |
| Вінавальны каго? што? |
паску́ду мн. паску́д |
| Творны кім? чым? |
паску́дам мн. паску́дамі |
| Месны у кім? у чым? |
паску́дзе мн. паску́дах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто бліжэй да міскі, той і чэрпае.
Калі яна сказала «ты найлепшы», значыць недзе было спаборніцтва.
paskuda — беларуская лацінка
Слова паскуда (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паскуда — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паскудзінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паскуго́ліць (11)
(8) бараку́да ‹
› паскуго́льванне (14)
(7) праку́да ‹
› паскуго́льваць (13)
(7) праку́да ‹
› паску́дзінка (11)
(6) эску́да ‹
› паску́дзінка (11)
(4) лу́да ‹
› паску́дзіцца (11)
(7) смалу́да ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
рэфармуй і атручвай 😎