мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
пракуга́каць — дзеяслоў праку́да — назоўнік
канцэпт

пракуда

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пракуда
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
праку́да

мн.  праку́ды
Родны
каго? чаго?
праку́ды

мн.  праку́д
Давальны
каму? чаму?
праку́дзе

мн.  праку́дам
Вінавальны
каго? што?
праку́ду

мн.  праку́д
Творны
кім? чым?
праку́дай, праку́даю

мн.  праку́дамі
Месны
у кім? у чым?
праку́дзе

мн.  праку́дах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.

надпіс на будынку (Мір, 1609)

Дайце чалавеку рыбу — і ён будзе сыты адзін дзень.
Дайце чалавеку меч-рыбу — і ён будзе сыты і абаронены.


prakuda — беларуская лацінка

Слова пракуда (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пракуда — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пракуда + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


практы́чны (9)

(4) жуда́

практы́чны (9)

(4) іу́да

пракуга́каць (11)

(8) бараку́да

пракуда́хтаць (12)

(7) паску́да

праку́дзіцца (11)

(7) паску́да

праку́дзіць (10)

(6) эску́да


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

памый мяне