аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апаска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апа́ска мн. апа́скі |
| Родны каго? чаго? |
апа́скі мн. апа́сак |
| Давальны каму? чаму? |
апа́сцы мн. апа́скам |
| Вінавальны каго? што? |
апа́ску мн. апа́скі |
| Творны кім? чым? |
апа́скай, апа́скаю мн. апа́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
апа́сцы мн. апа́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абы здароўе, а жыццё будзе.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
apaska — беларуская лацінка
Слова апаска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апаска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апаслівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апаса́цца (8)
(8) нязна́ска ‹
› апаселе́ній (10)
(7) вы́наска ‹
› апасе́нне (8)
(5) па́ска ‹
› апаску́джаны (11)
(7) запа́ска ‹
› апаску́джаны (11)
(7) папа́ска ‹
› апаску́джвацца (13)
(5) ра́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо