Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пасол, -ела, мужчынскі род
  1. Дыпламатычны прадстаўнік вышэйшага рангу адной дзяржавы, акрэдытаваны пры ўрадзе іншай дзяржавы. Гэтай вячэрняй парой на балконе аднаго з дамоў на Арцішчаўскай вуліцы стаяў паўнамоцны пасол РСФСР Сяргей Міронавіч Кіраў. ← Эдуард Самуйлёнак. Паслы імперыялістычных дзяржаў, якія спадзяваліся на магчымую змену палітычнага курсу, былі расчараваны. ← Віталі Вольскі.
  2. Той, хто пасланы куды-н. з якім-н. даручэннем; пасланец, пасыльны. Прыйшлі паслы — Ад плугоў, ад пілы. Павялі паслаў Да прыбраных сталоў. ← Еўдакія Лось.
  3. У Польшчы — дэпутат сейма. На з'ездзе выступалі два беларускія паслы сейма, якія прыехалі з Вільні. ← Піліп Пестрак. З часу абрання Тарашкевіча паслом сейма ўвесь свой творчы запал ён аддае палітычнай барацьбе. ← А. Ліс.

❌

пасол

гэта

— асоба

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пасол
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пасо́л мн. паслы́
Родны каго? чаго?	пасла́ мн. пасло́ў
Давальны каму? чаму?	паслу́ мн. пасла́м
Вінавальны каго? што?	пасла́ мн. пасло́ў
Творны кім? чым?	пасло́м мн. пасла́мі
Месны у кім? у чым?	пасле́ мн. пасла́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

Слова пасол (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пасол — у родным, давальным, творным і месным склоне

пасол

Навігатар

Мемчыкі