STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пасудзіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пасу́дзіна мн. пасу́дзіны |
| Родны каго? чаго? |
пасу́дзіны мн. пасу́дзін |
| Давальны каму? чаму? |
пасу́дзіне мн. пасу́дзінам |
| Вінавальны каго? што? |
пасу́дзіну мн. пасу́дзіны |
| Творны кім? чым? |
пасу́дзінай, пасу́дзінаю мн. пасу́дзінамі |
| Месны у кім? у чым? |
пасу́дзіне мн. пасу́дзінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
— Што мы кажам Богу арфаграфіі?
— Ні сігоння.
pasudzina — беларуская лацінка
Слова пасудзіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пасудзіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пасудзінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пасудамы́йны (11)
(8) хлудзі́на ‹
› пасудамы́йшчыца (14)
(8) грудзі́на ‹
› пасудаштампо́вачны (17)
(7) судзі́на ‹
› пасу́дзінка (10)
(8) сту́дзіна ‹
› пасудзі́цца (10)
(7) худзі́на ‹
› пасудзі́ць (9)
(7) льдзі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).