аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хлудзіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хлудзі́на мн. хлудзі́ны |
| Родны каго? чаго? |
хлудзі́ны мн. хлудзі́н |
| Давальны каму? чаму? |
хлудзі́не мн. хлудзі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
хлудзі́ну мн. хлудзі́ны |
| Творны кім? чым? |
хлудзі́най, хлудзі́наю мн. хлудзі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
хлудзі́не мн. хлудзі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
chludzina — беларуская лацінка
Слова хлудзіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хлудзіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хлудзінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хлорэтан (8)
(8) сардзі́на ‹
› хлорэты́л (8)
(8) сурдзі́на ‹
› хлу́д (4)
(11) халабу́дзіна ‹
› хлудзі́нка (9)
(8) грудзі́на ‹
› хлу́дзіць (8)
(7) судзі́на ‹
› хлу́з (4)
(9) пасу́дзіна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.