STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сурдзіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сурдзі́на мн. сурдзі́ны |
| Родны каго? чаго? |
сурдзі́ны мн. сурдзі́н |
| Давальны каму? чаму? |
сурдзі́не мн. сурдзі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
сурдзі́ну мн. сурдзі́ны |
| Творны кім? чым? |
сурдзі́най, сурдзі́наю мн. сурдзі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
сурдзі́не мн. сурдзі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
Час чакання таксі, калі я нікуды не спяшаюся: машына прыехала праз хвіліну;
калі я спазняюся: ваша Toyota Prius яшчэ на заводзе ў Японіі.
surdzina — беларуская лацінка
Слова сурдзіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сурдзіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сурдзінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сурдаперакла́дчык (16)
(8) жардзі́на ‹
› сурдаперакла́дчыца (17)
(11) мускардзі́на ‹
› сурдатэхні́чны (13)
(8) сардзі́на ‹
› сурдзі́нка (9)
(11) халабу́дзіна ‹
› сурду́т (6)
(8) хлудзі́на ‹
› сурду́тнік (9)
(8) грудзі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
