STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сурдутнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сурду́тнік мн. сурду́тнікі |
| Родны каго? чаго? |
сурду́тніка мн. сурду́тнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
сурду́тніку мн. сурду́тнікам |
| Вінавальны каго? што? |
сурду́тніка мн. сурду́тнікаў |
| Творны кім? чым? |
сурду́тнікам мн. сурду́тнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
сурду́тніку мн. сурду́тніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва
Які ён гога! які дока!У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
surdutnik — беларуская лацінка
Слова сурдутнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сурдутнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове суржанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сурдзі́на (8)
(7) абу́тнік ‹
› сурдзі́нка (9)
(6) гу́тнік ‹
› сурду́т (6)
(8) магу́тнік ‹
› сурду́тны (8)
(6) ку́тнік ‹
› суржа́нка (8)
(11) крываку́тнік ‹
› су́ржык (6)
(11) мнагаку́тнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
