суржык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова суржык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	су́ржык мн. су́ржыкі
Родны каго? чаго?	су́ржыка мн. су́ржыкаў
Давальны каму? чаму?	су́ржыку мн. су́ржыкам
Вінавальны каго? што?	су́ржык мн. су́ржыкі
Творны кім? чым?	су́ржыкам мн. су́ржыкамі
Месны у кім? у чым?	су́ржыку мн. су́ржыках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чым за морам віно піць, лепш у Нёмане вадзіцу.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

suržyk — беларуская лацінка

Слова суржык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: