аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сурма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сурма́ мн. су́рмы, (2, 3, 4) сурмы́ |
| Родны каго? чаго? |
сурмы́ мн. су́рмаў |
| Давальны каму? чаму? |
сурме́ мн. су́рмам |
| Вінавальны каго? што? |
сурму́ мн. су́рмы, (2, 3, 4) сурмы́ |
| Творны кім? чым? |
сурмо́й, сурмо́ю мн. су́рмамі |
| Месны у кім? у чым? |
сурме́ мн. су́рмах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
як сказала аднойчы мая аднакласніца «мы хвалюемся праз нейкія лічбы, якія напішуць на нейкіх паперках»
surma — беларуская лацінка
Слова сурма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сурма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сурма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суржа́нка (8)
(7) рэфо́рма ‹
› су́ржык (6)
(12) контррэфо́рма ‹
› сурко́вы (7)
(5) гурма́ ‹
› сурма́ч (6)
(5) турма́ ‹
› сурмі́цца (8)
(5) фу́рма ‹
› сурмі́ць (7)
(5) хурма́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мазыр