аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гурма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гурма́ мн. гу́рмы |
| Родны каго? чаго? |
гурмы́ мн. гу́рмаў |
| Давальны каму? чаму? |
гурме́ мн. гу́рмам |
| Вінавальны каго? што? |
гурму́ мн. гу́рмы |
| Творны кім? чым? |
гурмо́й, гурмо́ю мн. гу́рмамі |
| Месны у кім? у чым? |
гурме́ мн. гу́рмах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
— А што вы прымаеце ад бяссоння?
— Шклянка віна кожныя дзве гадзіны.
— І пасля гэтага засынаеце?
— Не, проста калі не спіш, так весялей…
hurma — беларуская лацінка
Слова гурма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гурма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гурман + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гу́ркнуць (8)
(12) паўплатфо́рма ‹
› гурко́вы (7)
(7) рэфо́рма ‹
› гурко́ўнік (9)
(12) контррэфо́рма ‹
› гу́рмай (6)
(5) сурма́ ‹
› гу́рмам (6)
(5) сурма́ ‹
› гурма́н (6)
(5) турма́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.