мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
абутко́вы — прыметнік абу́тніца — назоўнік
канцэпт

абутнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова абутнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 абу́тнік

мн.  абу́тнікі
Родны
каго? чаго?		 абу́тніка

мн.  абу́тнікаў
Давальны
каму? чаму?		 абу́тніку

мн.  абу́тнікам
Вінавальны
каго? што?		 абу́тніка

мн.  абу́тнікаў
Творны
кім? чым?		 абу́тнікам

мн.  абу́тнікамі
Месны
у кім? у чым?		 абу́тніку

мн.  абу́тніках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)


Ты паглядзі, які цудоўны свет без універа. Адлічайся.

ты што дурны гэта жарт быў

abutnik — беларуская лацінка

Слова абутнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік абутнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове абутніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› абу́тка (6)

(7) бо́ртнік ‹

› абу́ткавы (8)

(9) куро́ртнік ‹

› абутко́вы (8)

(7) бу́ртнік ‹

› абу́тніца (8)

(6) гу́тнік ‹

› абу́тніцкі (9)

(8) магу́тнік ‹

› абу́ты (5)

(9) сурду́тнік ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

гісторыя сабак