мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абутка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абу́тка мн. абу́ткі |
| Родны каго? чаго? |
абу́ткі мн. абу́так, абу́ткаў |
| Давальны каму? чаму? |
абу́тцы мн. абу́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
абу́тку мн. абу́ткі |
| Творны кім? чым? |
абу́ткай, абу́ткаю мн. абу́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
абу́тцы мн. абу́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…
abutka — беларуская лацінка
Слова абутка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абутка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абутнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абу́рыць (7)
(10) фетышы́стка ‹
› абурэ́нне (8)
(11) энтузія́стка ‹
› абу́так (6)
(8) арнау́тка ‹
› абу́ткавы (8)
(7) любу́тка ‹
› абутко́вы (8)
(5) ву́тка ‹
› абу́тнік (7)
(5) ву́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.