аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
ву́тка — назоўнік ву́тленькі — прыметнік
канцэпт

вутка

гэта
— чутка

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вутка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ву́тка

мн.  ву́ткі
Родны
каго? чаго?		 ву́ткі

мн.  ву́так
Давальны
каму? чаму?		 ву́тцы

мн.  ву́ткам
Вінавальны
каго? што?		 ву́тку

мн.  ву́ткі
Творны
кім? чым?		 ву́ткай, ву́ткаю

мн.  ву́ткамі
Месны
у кім? у чым?		 ву́тцы

мн.  ву́тках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.


— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.


vutka — беларуская лацінка

Слова вутка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вутка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вуха + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вусяк (5)

(8) арнау́тка ‹

› ву́т (3)

(6) абу́тка ‹

› ву́тачка (7)

(7) любу́тка ‹

› ву́тленькі (9)

(9) нікагу́тка ‹

› ву́тлы (5)

(9) нічагу́тка ‹

› ву́х (3)

(8) тангу́тка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дазволіць сабе

Твои родители в 25 лет жили у родителей, не надо трындзець.