аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сурдзінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сурдзі́нка мн. сурдзі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
сурдзі́нкі мн. сурдзі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
сурдзі́нцы мн. сурдзі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
сурдзі́нку мн. сурдзі́нкі |
| Творны кім? чым? |
сурдзі́нкай, сурдзі́нкаю мн. сурдзі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сурдзі́нцы мн. сурдзі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.
surdzinka — беларуская лацінка
Слова сурдзінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сурдзінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сурдут + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сурдаперакла́дчыца (17)
(9) гардзі́нка ‹
› сурдатэхні́чны (13)
(12) бернардзі́нка ‹
› сурдзі́на (8)
(9) сардзі́нка ‹
› сурду́т (6)
(11) паску́дзінка ‹
› сурду́тнік (9)
(11) паску́дзінка ‹
› сурду́тны (8)
(9) хлудзі́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што там робіцца?