аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пасудніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пасу́дніца мн. пасу́дніцы |
| Родны каго? чаго? |
пасу́дніцы мн. пасу́дніц |
| Давальны каму? чаму? |
пасу́дніцы мн. пасу́дніцам |
| Вінавальны каго? што? |
пасу́дніцу мн. пасу́дніц |
| Творны кім? чым? |
пасу́дніцай, пасу́дніцаю мн. пасу́дніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
пасу́дніцы мн. пасу́дніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Многа дзяцей — многа клопату, але і радасці шмат.
З дзеткамі гора, а без дзетак удвое.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
pasudnica — беларуская лацінка
Слова пасудніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пасудніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пасул + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пасудзі́ць (9)
(8) грудні́ца ‹
› пасу́днік (8)
(8) тру́дніца ‹
› пасу́днік (8)
(8) асу́дніца ‹
› пасу́дны (7)
(9) кры́ўдніца ‹
› пасу́каны (8)
(8) злы́дніца ‹
› пасука́ны (8)
(7) ны́дніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.