STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пасэсар, -а, мужчынскі род
1. гістарычны тэрмін Уладальнік пасэсійнага завода..
2. устарэлае Арандатар маёнтка або фальварка. — Э-э, — абазваўся пан, — што ж, я пусціў цябе стаць на маёй зямлі адной нагою, а ты захацеў на ёй цэлым тулавам легчы. Не-не, мне дробных пасэсараў не трэба. ← Кузьма Чорны.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

пасэсар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пасэсар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пасэ́сар мн. пасэ́сары
Родны каго? чаго?	пасэ́сара мн. пасэ́сараў
Давальны каму? чаму?	пасэ́сару мн. пасэ́сарам
Вінавальны каго? што?	пасэ́сара мн. пасэ́сараў
Творны кім? чым?	пасэ́сарам мн. пасэ́сарамі
Месны у кім? у чым?	пасэ́сару мн. пасэ́сарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць