Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

асэсар, -а, мужчынскі род
  1. гістарычны тэрмін У Старажытным Рыме, у сярэдневяковай Еўропе, у дарэвалюцыйнай Расіі і ў некаторых буржуазных дзяржавах — судовая службовая асоба, засядацель. [Няміра:] — Гэтулькі знайшлося асэсараў, як толькі паны прыйшлі, што кожнаму мы ўсёй вёскаю вінаватыя то таго, то гэтага, то за гэтае, то за тое асталіся. ← Кузьма Чорны.
  2. размоўнае слова у іранічным сэнсе Важны, уплывовы чалавек. [Павал:] — Ён [поп] думае, калі дачку аддаў за армейскага камандзіра, дык ужо вельмі вялікі асэсар. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Калежскі асэсар — грамадзянскі чын восьмага класа дарэвалюцыйнай Расіі.
   [Лац. assessor.]

❌

асэсар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова асэсар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	асэ́сар мн. асэ́сары
Родны каго? чаго?	асэ́сара мн. асэ́сараў
Давальны каму? чаму?	асэ́сару мн. асэ́сарам
Вінавальны каго? што?	асэ́сара мн. асэ́сараў
Творны кім? чым?	асэ́сарам мн. асэ́сарамі
Месны у кім? у чым?	асэ́сару мн. асэ́сарах
Клічная форма	— мн. —

Слова асэсар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік асэсар — у родным, давальным, творным і месным склоне

асэсар

Навігатар

Мемчыкі