патагоннае

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова патагоннае
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. — м. — н. патаго́ннае мн. —
Родны каго? чаго?	ж. — м. — н. патаго́ннага мн. —
Давальны каму? чаму?	ж. — м. — н. патаго́ннаму мн. —
Вінавальны каго? што?	ж. — м. — н. патаго́ннае мн. —
Творны кім? чым?	ж. — м. — н. патаго́нным мн. —
Месны у кім? у чым?	ж. — м. — н. патаго́нным мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Тат, а я сёння сніў, як ты мне 50 долараў даў!
— Пакінь іх сабе, сынку!

patahonnaje — беларуская лацінка

Слова патагоннае (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: