аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова паўкольца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паўко́льца мн. паўко́льцы |
| Родны каго? чаго? |
паўко́льца мн. паўко́льцаў |
| Давальны каму? чаму? |
паўко́льцу мн. паўко́льцам |
| Вінавальны каго? што? |
паўко́льца мн. паўко́льцы |
| Творны кім? чым? |
паўко́льцам мн. паўко́льцамі |
| Месны у кім? у чым? |
паўко́льцы мн. паўко́льцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
paŭkoĺca — беларуская лацінка
Слова паўкольца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паўкольца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паўкон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паўко́ксавы (10)
(9) крэ́сельца ‹
› паўко́ла (7)
(6) це́льца ‹
› паўко́лца (8)
(6) ко́льца ‹
› паўко́н (6)
(6) ры́льца ‹
› паўко́пваны (10)
(7) кры́льца ‹
› паўко́пваны (10)
(6) шы́льца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.