STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова крэсельца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крэ́сельца мн. крэ́сельцы |
| Родны каго? чаго? |
крэ́сельца мн. крэ́сельцаў |
| Давальны каму? чаму? |
крэ́сельцу мн. крэ́сельцам |
| Вінавальны каго? што? |
крэ́сельца мн. крэ́сельцы |
| Творны кім? чым? |
крэ́сельцам мн. крэ́сельцамі |
| Месны у кім? у чым? |
крэ́сельцу мн. крэ́сельцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Калі мне кажуць «Назаўтра раніцай ты аб гэтым пашкадуеш» — я сплю да абеду.
kresieĺca — беларуская лацінка
Слова крэсельца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крэсельца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крэсіва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крэ́савы (7)
(8) дупе́льца ‹
› крэсала (7)
(8) ду́пельца ‹
› крэ́сельны (9)
(8) цяпе́льца ‹
› крэ́сіва (7)
(6) це́льца ‹
› крэ́сіць (7)
(6) ко́льца ‹
› крэ́сла (6)
(9) паўко́льца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
