STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дупельца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́пельца мн. ду́пельцы |
| Родны каго? чаго? |
ду́пельца мн. ду́пельцаў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́пельцу мн. ду́пельцам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́пельца мн. ду́пельцы |
| Творны кім? чым? |
ду́пельцам мн. ду́пельцамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́пельцы мн. ду́пельцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб не смяяліся ды не цешыліся, дык даўно б павесіліся.
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
dupieĺca — беларуская лацінка
Слова дупельца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дупельца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дупельца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ду́па (4)
(8) ды́хальца ‹
› Дупанаў (7)
(9) сядзе́льца ‹
› ду́пель (6)
(7) шке́льца ‹
› дупё́лка (7)
(8) цяпе́льца ‹
› ду́пка (5)
(9) крэ́сельца ‹
› дуплава́тасць (12)
(6) це́льца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
