STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дупель
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́пель мн. ду́пелі |
| Родны каго? чаго? |
ду́пеля мн. ду́пеляў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́пелю мн. ду́пелям |
| Вінавальны каго? што? |
ду́пеля мн. ду́пеляў |
| Творны кім? чым? |
ду́пелем мн. ду́пелямі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́пелі мн. ду́пелях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Плюсы́ восені: ніхто не ведае, што ў вашым тэрмасе.
dupieĺ — беларуская лацінка
Слова дупель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дупель — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дупельца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дуо́льны (7)
(5) О́пель ‹
› ду́па (4)
(5) О́пель ‹
› Дупанаў (7)
(8) скарпе́ль ‹
› ду́пельца (8)
(6) купе́ль ‹
› дупе́льца (8)
(6) цы́пель ‹
› дупё́лка (7)
(9) ска́льпель ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
