аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дупельца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дупе́льца мн. дупе́льцы |
| Родны каго? чаго? |
дупе́льца мн. дупе́льцаў |
| Давальны каму? чаму? |
дупе́льцу мн. дупе́льцам |
| Вінавальны каго? што? |
дупе́льца мн. дупе́льцы |
| Творны кім? чым? |
дупе́льцам мн. дупе́льцамі |
| Месны у кім? у чым? |
дупе́льцы мн. дупе́льцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
Спачатку яны кажуць, што ў іх усё нармальна, а потым накручваюць дзясяткі кіламетраў пешшу пад сумныя песні ў навушніках.
dupieĺca — беларуская лацінка
Слова дупельца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дупельца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дупка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ду́па (4)
(8) ды́хальца ‹
› Дупанаў (7)
(9) сядзе́льца ‹
› ду́пель (6)
(7) шке́льца ‹
› дупё́лка (7)
(8) цяпе́льца ‹
› ду́пка (5)
(9) крэ́сельца ‹
› дуплава́тасць (12)
(6) це́льца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.