аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дупка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́пка мн. ду́пкі |
| Родны каго? чаго? |
ду́пкі мн. ду́пак |
| Давальны каму? чаму? |
ду́пцы мн. ду́пкам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́пку мн. ду́пкі |
| Творны кім? чым? |
ду́пкай, ду́пкаю мн. ду́пкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́пцы мн. ду́пках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
У прававой дзяржаве павінен кіраваць закон, а не асоба.
Леў Сапегаdupka — беларуская лацінка
Слова дупка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дупка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дуплаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дупе́льца (8)
(5) шо́пка ‹
› ду́пельца (8)
(6) це́рпка ‹
› дупё́лка (7)
(6) шэ́рпка ‹
› дуплава́тасць (12)
(5) ку́пка ‹
› дуплава́ты (9)
(7) даку́пка ‹
› ду́плекс (7)
(7) заку́пка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.