аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дупё́лка — назоўнік дуплава́тасць — назоўнік
канцэпт

дупка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дупка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ду́пка

мн.  ду́пкі
Родны
каго? чаго?		 ду́пкі

мн.  ду́пак
Давальны
каму? чаму?		 ду́пцы

мн.  ду́пкам
Вінавальны
каго? што?		 ду́пку

мн.  ду́пкі
Творны
кім? чым?		 ду́пкай, ду́пкаю

мн.  ду́пкамі
Месны
у кім? у чым?		 ду́пцы

мн.  ду́пках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.


У прававой дзяржаве павінен кіраваць закон, а не асоба.

Леў Сапега

dupka — беларуская лацінка

Слова дупка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дупка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дуплаватасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дупе́льца (8)

(5) шо́пка ‹

› ду́пельца (8)

(6) це́рпка ‹

› дупё́лка (7)

(6) шэ́рпка ‹

› дуплава́тасць (12)

(5) ку́пка ‹

› дуплава́ты (9)

(7) даку́пка ‹

› ду́плекс (7)

(7) заку́пка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

садзік