аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дупёлка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дупё́лка мн. дупё́лкі |
| Родны каго? чаго? |
дупё́лкі мн. дупё́лак |
| Давальны каму? чаму? |
дупё́лцы мн. дупё́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
дупё́лку мн. дупё́лкі |
| Творны кім? чым? |
дупё́лкай, дупё́лкаю мн. дупё́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дупё́лцы мн. дупё́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Зла, як у казла, а сілы, як у камара.
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
dupiolka — беларуская лацінка
Слова дупёлка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дупёлка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дупель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ду́пель (6)
(8) сядзё́лка ‹
› дупе́льца (8)
(7) гамё́лка ‹
› ду́пельца (8)
(9) перапё́лка ‹
› ду́пка (5)
(9) навасё́лка ‹
› дуплава́тасць (12)
(7) вясё́лка ‹
› дуплава́ты (9)
(5) цё́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?