STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скальпель
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ска́льпель мн. ска́льпелі |
| Родны каго? чаго? |
ска́льпеля мн. ска́льпеляў |
| Давальны каму? чаму? |
ска́льпелю мн. ска́льпелям |
| Вінавальны каго? што? |
ска́льпель мн. ска́льпелі |
| Творны кім? чым? |
ска́льпелем мн. ска́льпелямі |
| Месны у кім? у чым? |
ска́льпелі мн. ска́льпелях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Не лайно, а галдэшка.
skaĺpieĺ — беларуская лацінка
Слова скальпель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скальпель — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скальшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скальпава́ць (11)
(6) ду́пель ‹
› скальпава́ць (11)
(6) купе́ль ‹
› ска́льпавы (9)
(6) цы́пель ‹
› ска́льпельны (11)
(4) се́ль ‹
› ска́льшчык (9)
(8) по́весель ‹
› скаляне́лы (9)
(6) кісе́ль ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
спытай (запытай) яго / спытайся (запытайся) у яго